Ndërsa navigoja dje në internet, më del përpara “Apple and blackberry
pie” dhe meqë më kishin mbetur ende në shtëpi ca boronica “blueberry” thashë ç‘bëri
boronica e ç‘bëri manaferra e zezë ☺, shija njëlloj duhet të jetë. Për të
gjithë ju blackberry është manaferra e zeza që mblidhnim ferrave në fshat, kur
ishim të vegjël 😍, Kështu që sapo mbërrita në shtëpi nuk e diskutoj fare ëmbëlsirën
e radhës, një krostatë e mbushur me mollë, boronicë dhe kanellë nuk shkon asnjëherë
dëm. Për hir të së vërtetës dhe vet përgatitja e brumit të “pie” krostatës
ishte shumë e kollajtë, brumi përgatitej për dy minuta dhe u hap shumë kollaj në
tavolinën e punës. Siç edhe e përmend shpesh, e vetmja ”angari” është qërimi i
mollëve dhe grirja e tyrë. Ç‘do gjë tjetër më rezultoi shumë e kollajtë. Si
asnjëherë tjetër kjo ëmbëlsirë u gatua dhe poq në darkë, por fëmijët e hëngrën
në mëngjes, pasi ëmbëlsira duhet të ftohet komplet përpara se të pritet dhe reçeli
në brendësi të saj kërkon kohën e duhur të ftohjes. Ndaj me pak durim bëm si
bëm deri sot në mëngjes, për të shijuar byrekun tonë më mollë dhe boronicë.
Ngjyra, shija, aroma e këtij byreku janë fantastike. Ndaj nëse ju bie në dorë
një grusht manaferra apo një grusht boronica mos hezitoni ta provoni, për një
version ndryshe të të famshmes “Apple Pie” – byrekut me mollë.
Përbërësit për brumin:
2 kupa me miell
1 lugë çaji sheqer
1 lugë çaji kripë
1 lugë çaji kanellë
2/3 kupë me copa gjalpi të sapo dalë nga frigoriferi
8-9 lugë gjelle ujë të ftohtë ose më shumë
Përbërësit për mbushjen:
3 kokrra mollë të prerë në kubikë
1 kupë boronicë e freskët
½ kupë sheqer kaf
4 lugë çaji niseshte
1 lugë çaji kanellë
1 lugë çaji arrë moskat
Përgatitja:
Kjo është kupa që unë përdor për masë. Ka pak a shumë përmasat e një
filxhani çaji.
Në një tas hedhim gjithë përbërësit e brumit dhe fillojmë punojmë me
duar duke shtuar sasinë e ujit të ftohtë lugë lugë derisa masa e brumit të
lidhet. Brumi është gati sapo duart tuaja të dalin të pastra 🤗.
Ndajmë
brumin në dy copë. Hedhim miell në sipërfaqen e punës dhe më një okllai hapim
njërën copë të brumit në formë rrethore, pak më të madhe sesa tava ku do pjekim ëmbëlsirën.
E
vendosim shtresën e brumit mbi tavë, nuk ka nevojë të lyet fundi i tavës me
gjalpë. Rregullojmë anët e brumit, duke I ngjitur në buzët e tavës.
Ndërkohë në një tas tjetër fillojmë pastrojmë dhe grijmë mollët në
copa. Shtojmë gjithë përbërësit e mbushjes me radhë, përziejmë dhe mbushja është
gati.
Hedhim
mbushjen tek tava, hapim dhe petën tjetër, mbulojmë, mbyllim anët mirë. Furrën
e kemi ndezur më parë në 220 gradë. Veshim anët e brumit me letër alumini dhe e
lëmë ne furrën e nxehur në 220 gradë për 10 minuta.
Më
pas ulim temperaturën në 180 gradë, heqim letrën e aluminit dhe pjekim për
35-40 minuta të tjerë. Byreku është gati, por duhet ta ftohim tërësisht përpara
sesa ta presim.
Shtoni sipër sheqer pluhur dhe shijojeni. Ju bëftë mirë.
Post a Comment
Sikur ju mërzita me luleshtrydhet dhe thashë të kaloja pak nga
boronica meqë Luis i pëlqen shumë të gjitha llojet e frutave të pyllit, por
sidomos këtë të fundit. Receta është nga ato “mini” shpikjet e momentit
#Bonbon, por e ndieja që nuk do dështoja me dy nga përbërësit që i shtova recetës
time. Miell polenta dhe “buttermilk”. Buttermilk është një produkt bulmeti që
nuk gjendet në asnjë nga frigoriferët e supermarketeve tona, por që përgatitet
shumë kollaj me produkte zëvendësuese. Buttermilk është një përbërës kyç në shumë
receta tortash, kekë të vegjël, kekë tigani etj,. Buttermilk në sytë e mi është
sikur sapo të është prishur qumështi i zierë 😀dhe në kushtë shtëpie kërkon vetëm qumësht & lëng limoni.
Kekët e vegjël me boronicë qëlloi që mi provuan shumë miq Ana, Bona,
Iliri me Ogertën dhe të gjithë i shijuan, ndaj “give it a try”, tentoni t’i bëni
dhe ju se fëmijët do kënaqen shumë.
Përbërësit:
1 kupë miell i thjeshtë
½ kupë miell integral
½ kupë miell polenta
1 e ½ kupë miell sheqer kaf
3 kokrra vezë
100 gram gjalpë
1 kupë qumësht
1 lugë gjelle lëng limoni
1 majë lugë kripë
1 bustinë sodë për pjekje
200 gr boronicë
Përgatitja:
Gjithmonë mbani parasysh të ruani të njëjtën masë kupe sa herë e përmend
në masat e përbërësve. Fillimisht bëni gati “buttermilk”. Në kupën me qumësht
shtoni lugën e limonit, trazoni dhe lëreni për 2 minuta në qetësi. Masa është
gati.
Në një tas qelqi shkrini gjalpin në mikrovalë, shtoni sheqerin dhe
filloni të rrihni duke hedhur vezët një nga një. Hidhni buttermilk, përzjeni. 3
llojet e miellit një nga një përzieni
bashkë me kripën, sodën për pjekje dhe pak vanilje nëse dëshironi.
Masa
e kekëve të vegjël është gati. I ndani ato në format e duhura. Boronicat i
pluhurosni më parë me një lugë miell (në
mënyrë që mos të bien në fund të kekut gjatë pjekjes), më pas i shtoni sipër
masave të cupcakes.
I pjekim në 180 gradë, në mes të furrës derisa të marrin ngjyrë të artë.
Servirini pasi të jenë ftohur pasi fruta në brendësi të kekut e ruan nxehtësinë
për një kohë më të gjatë. Ju bëftë mirë.
Dy herë e kam bërë gjithsej këtë gliko. Herën e parë para 3 vjetësh,
herën e dytë tani. Nuk mbaj mend sesi e bëra herën e parë, ashtu sikundër nuk
mbaj mend të më jenë dashur 4-5 ditë derisa glikoja të konsiderohej e përfunduar 😊. Kjo gliko përgatitet me fikun e pabërë ende. Mos më pyesni se cili fik, i
bardhë apo i zi se nuk ju ndihmoj dot. Shkoni tek nënat që ju sjellin gjethet për
japrakë, bëni kërkesën dhe e dinë ato vet çfarë duhet t’ju sjellin.
Meqënëse e kisha ndarë mendjen ta bëja përsëri këtë vit, pak për neps
e pak për blog, fillova të pyesja vërdallë për mënyrën e përgatitjes. E fillova
me Anën shoqen time e cila as nuk mbante mend të ishte vet ajo që mi kishte
blerë fiqtë 3 vjet më parë apo të më kishte mësuar recetën 🤔. Pyeta në punë,
shoqe jashtë pune, shumë versione dëgjova dhe shumë mu komplikua mënyra që
duhet të zgjidhja për të bërë glikon. E përbashkëta e të gjitha recetave ishte e
çpuara kokërr më kokërr e fikut dhe futja në gëlqere. Pjesa tjetër është dëgjo
shumë dhe bëj siç di vet 🙃. Stili Bonbon mori komplimente nga mami Lika dhe
nga mami Afro në Sarandë (një vazo udhëtoi
drejt Sarandës), kjo e fundit specifikisht tha “Gliko fiku siç bënte
vjehrra ime, nuk kam provuar ndonjëherë deri më sot, ama glikoja e Bonbon është
e dyta pas asaj të vjehrrës time nga gjithë c’kam provuar 🤗. Mami Lika më kërkoi
një vazo për vete dhe një vazo tjetër do udhëtoj muajin tjetër për në Kanada,
meqë Juli nuk e kishte idenë e kësaj glikoje ☺. Pjesa tjetër do mbetet në
familje 🙃. Në njohurinë time kjo gliko mund të bëhet vetëm me frutin e fikut në
muajin maj, ndaj keni dhe ca ditë kohë për ta provuar, përndryshe prisni majin
e vitit tjetër.
Përbërësit:
1 e ½ kg fiq
3 kg sheqer
Gëlqere
1 kokërr limoni
Përgatitja:
Meqë përgatitja e glikosë kërkoi disa ditë ndonjë foto mund dhe të më
ketë shpëtuar pa bërë, por do të mundohem t’ja u shpjegoj.
Fillimisht
filloni proçesin e çpimit të çdo kokrre fiku. Më pas, i vendosim në një tas të
thellë ku kemi hedhur një apo dy grushta gëlqere. Lëmë kështu për të paktën 4
orë.
Në një tenxhere të thellë
hedhim fiqtë, i mbulojmë me ujë dhe i lëmë të ziejnë për të paktën 40 minuta. I
kullojmë dhe lëmë mënjanë.
Deri këtu çdo gjë shkoi “smoothly”, pa probleme dhe surpriza :).
Surpriza ishte sasia e nevojshme e shërbetit që duhet të përgatisja për
të zierë fiqtë. Kisha dëgjuar versione me sasi normale sheqeri, kisha dëgjuar
dhe versionin 1 kg sheqer për 25 kokrra fiku (e frikshme) 🤔, kisha dëgjuar dhe
që zierja e fikut me sheqerin mund të bëhet me 3 seanca (nga një çdo ditë) derisa
fiku të thith mirë sheqerin dhe të krijohet ajo pamja e bukur si xhelatinë e
frutit. Ky ishte rasti im, ndaj nuk u tremba kur më duhej ta vija ne jetë si
proçes ☺.
Ata që nuk e kanë provuar ndonjëherë glikon e fikut, nuk mund ta dinë
aromën që lëshon gjatë përgatitjes që të shoqëron dhe kur e ha glikon,
fantastike.
Si fillim hodha 2 kg sheqer & 1,2 l ujë, një kokër limoni të ndarë
në mes, fiqtë dhe e vura për të zjerë bashkë, që pa u tretur mirë sheqeri.
Shënim: Masa e saktë e shërbetit është 800ml ujë për
1 kg sheqer, por kokrrat e fikut nga që janë të çpuara janë të mbushura plot me ujë dhe në këtë mënyrë plotësojnë
diferencën në ujë të formulës së saktë.
E ziejmë glikon për ndonjë orë. Dhe e provojmë glikon ditën tjetër për
të kuptuar rezultatin. Të nesërmen vura re që kokrra e fikut nuk kishte kthyer
ende si një topth “xhelatine” dhe e vendosa përsëri për 30 apo 40 minuta për të
zierë.
Përsëri, prisni derisa të ftohet tërësisht përpara sesa ta provoni
glikonë. Më në fund kokra e fikut kishte marrë pamjen dhe shijen që duhej, këtë
e ndien kur e kafshon kokrrën, por sherbeti kishte shteruar ose thithur i tëri 😊.
Në këtë pikë të nesërmen që isha përsëri me frymëzim vura sherbetin e
ri, një kg sheqer me 800 ml ujë, të cilin e lash të ziejë 15 minuta nga pika e
vlimit. Ndërkohë bëra gati vazot ku hodha kokrrat e fikut, i mbusha vazot me
shërbetin dhe i vura në proçes sterilizimi për t’i ruajtur për një kohë të gjatë.
Këtë proçes e bëri mami Lika meqë ishte “in town” :).
Proçesi i sterilizimit:
Vazot e mbyllura mirë i vendosim në një enë (tepsi në këtë rast që mua
mi zuri të gjitha) të cilën e mbushim me ujë. E vendosim enën në zjarr dhe e lëmë
15-20 minuta nga pika e vlimit. Më pas e fikim zjarrin dhe nuk i nxjerrim
vazot nga ena, derisa uji të vaket.
Këtu mbaron dhe proçesi i sterilizmit që do ta ruajë glikon të freskët për disa vite. Ju bëftë mirë.
Subscribe to:
Posts (Atom)